هدف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه ی
رضایت زناشویی در زوجین با
همسرگزینی سنتی و غیرسنتی در شهر تهران به
روش ترکیبی کمی- کیفی انجام شد. روش: نمونه پژوهش در بخش کمی شامل۱۵۰ نفر (۸۳ نفر زن و ۶۷ نفر مرد) ساکن شهر تهران بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. افراد گروه نمونه همگی ۲ تا ۷ سال از شروع زندگی مشترکشان می گذشت.
از آنها خواسته شد تا پرسشنامه ی
رضایت زناشویی اینریچ و پرسشنامه ی سبک های همسرگزینی را پر کنند. در بخش کیفی نیز از ۱۲ نفر مصاحبه صورت گرفت. این تعداد بر حسب اشباع پاسخ ها بدست آمد. یافته ها: در بخش کمی نتایج این آزمون نشان داد تفاوت معناداری در
رضایت زناشویی در بین زوجین با
همسرگزینی سنتی و غیرسنتی وجود ندارد.
در بخش کیفی در مقایسه ی
رضایت زناشویی نتایج به دست آمده نشان داد افراد با ازدواج غیرسنتی در وضعیتی پایین تر از افراد با ازدواج سنتی قرار گرفته اند و افرادی که به طور سنتی ازدواج کرده اند در دلبستگی ایمن، دینداری و نقش پذیری در وضعیتی بهتر از افراد با ازدواج غیر سنتی قرار دارند.
نتیجه گیری: نحوه ی همسرگزینی با رضایت از زندگی زناشویی ارتباط دارد و افراد با انتخاب صحیح در نحوه ی همسرگزینی می توانند گام های موثری در افزایش
رضایت زناشویی بردارند.